Institute of Geology, Adam Mickiewicz University, Poznań
abstrakt: "Strun" ze względu na swój facjalny charakter nie ma zbyt dużej wartości chronostratygraficznej i geochronologicznej.
Pomimo to jest on chętnie używany przez badaczy koralowców, gdyż określa charakterystyczną tylko dla niego faunę koralowców.
W czasie kryzysu na granicy franu z famenem zróżnicowana i liczna fauna koralowców uległa silnemu zubożeniu.
Po kryzysie dopiero w poziomach rhomboidea i marginifera zaznaczył się pierwszy impuls ewolucyjny koralowców, a po transgresji w dobie expansa silny rozwój dwóch "eko"-grup
koralowców: I. facji basenowej (fauna typu "Cyathaxonia"), II. facji płytkiego szelfu tzw. "koralowce struńskie" (fauna typu "Canino-Clisiophyllowego).
Do "koralowców struńskich" zaliczyć ponadto należy koralowce kolonijne opisane ostatnio jako calyxcorallia Fedorowski, 1991.
W Polsce wyróżnić można trzy obszary występowania koralowców w późnym famenie: Góry Świętokrzyskie, Sudety i rejon krakowski.
Wstępne rozpoznanie faun koralowców tych obszarów pozwala na wyróżnienie dwóch regionów: 1. Gór Świętokrzyskich, gdzie występuje fauna koralowców typowa dla facji basenowych,
choć w południowej części tego regionu (Kowala) pojawia się też fauna "struńska" typu "canino-clisiophyllowego".
Faunę tę można śledzić przez pas odsłonięć od Ardenów przez Turyngie aż po Góry Świętokrzyskie.
2. Sudetów i rejonu krakowskiego - występuje tam wyjątkowa fauna kolonijnych calyxcorallia Fedorowski, 1991,
charakteryzująca strefę płytkiego szelfu, której odpowiedniki znane są obecnie tylko z Chin.
Key words: strun, koralowce, Góry Świętokrzyskie, Sudety, region krakowski
